Wes Montgomery’nin caz gitarına en özgün katkılarından biri, mediatör yerine sağ baş parmağını kullanarak elde ettiği yumuşak ve sıcak tondu; bu tercihin, gece geç saatlerde komşularını rahatsız etmeden sessizce pratik yapma alışkanlığından doğduğu anlatılır.
Montgomery’nin canlı kayıtlarında en belirgin tekniği, bir melodiyi önce tek notalarla, ardından oktavlarla, son olarak akorlu pasajlarla ilerleterek kurduğu üç katmanlı solo yapısıdır; bu yaklaşım doğaçlamaya bir gerilim ve yükseliş eğrisi kazandırır.
“Smokin” at the Half Note’ (1965) gibi canlı kayıtlar, bu üç katmanlı yaklaşımın sahne ortamında nasıl doğal ve akıcı biçimde uygulandığını net şekilde belgeler; Montgomery’nin performanslarında dinleyiciyle kurduğu çağrı-cevap ilişkisi, cümlelerini tam doğru anda bitirip yeni bir fikre geçmesiyle şekillenir.
Nota okumayı hiç öğrenmeyen ve tamamen kulağıyla çalışan Montgomery, bu durumu bir sınırlama olarak değil, kendi özgün ifade biçimini geliştirmesini sağlayan bir avantaja dönüştürdü; bu yaklaşım caz gitarına belirgin bir melodik netlik kazandırdı.
Derslerimizde kulak eğitimini teknik bilgiyle dengelemenin önemini anlatırken Montgomery’nin bu üç katmanlı solo yapısını pratik bir egzersiz olarak kullanırız: öğrencilere bir melodiyi önce tek nota, sonra oktav, sonra akorla çalmalarını, bu sırada doğaçlamanın nasıl doğal bir yükseliş kazandığını duymalarını öneririz.